تفسير : نشانه‌هاى مؤمنان راستين در آيات گذشته علائم و جهات مشترك مردان و زنان منافق مطرح گرديد كه در پنج قسمت خلاصه مىشد : « امر به منكر » « نهى از معروف » « امساك و بخل » « فراموش كردن خدا » و « مخالفت فرمان پروردگار » . در آيات مورد بحث علائم و نشانه‌هاى مردان و زنان با ايمان بيان شده است ، كه آن هم در پنج قسمت خلاصه مىشود و درست نقطه مقابل يكا يك صفات منافقان است . آيه از اينجا شروع مىشود كه مىفرمايد : « مردان و زنان با ايمان دوست و ولى و يار و ياور يكديگرند » ( * ( وَالْمُؤْمِنُونَ وَالْمُؤْمِناتُ بَعْضُهُمْ أَوْلِياءُ بَعْضٍ ) * ) . جالب اينكه در باره منافقان كلمه « اولياء » ذكر نشده بود ، بلكه جمله بَعْضُهُمْ مِنْ بَعْضٍ كه دليل بر وحدت هدف و هماهنگى صفات و كردار است ، به چشم مىخورد ، اشاره به اينكه « منافقان » هر چند در صف واحدى قرار دارند و گروه‌هاى مختلفشان در مشخصات و برنامه‌ها شريكند ، روح مودت و ولايت در ميان آنها وجود ندارد ! و هر گاه منافع شخصى آنان به خطر بيفتد حتى به دوستان خود خيانت خواهند كرد ، به همين دليل در آيه 14 سوره « حشر » ميخوانيم : تَحْسَبُهُمْ جَمِيعاً وَقُلُوبُهُمْ شَتَّى : « آنها را متحد فكر ميكنى در حالى كه دلهايشان پراكنده است » . پس از بيان اين اصل كلى به شرح جزئيات صفات مؤمنان مىپردازد : 1 - نخست مىگويد : « آنها مردم را به نيكيها دعوت مىكنند » ( * ( يَأْمُرُونَ بِالْمَعْرُوفِ ) * ) . 2 - « مردم را از زشتيها و بديها و منكرات باز مىدارند » ( * ( وَيَنْهَوْنَ عَنِ الْمُنْكَرِ ) * ) .